23 października 2011 w Tunezji długie kolejki powstały od otwarcia lokali. Obywatele czekali godzinami, by wybrać 217-osobowe zgromadzenie konstytucyjne, które miało pomóc stworzyć rząd przejściowy i napisać konstytucję. Dziewięć miesięcy wcześniej protesty obaliły wieloletniego prezydenta. Wspólny głos ulicy stał się indywidualnymi krokami: kontrolą rejestru, kartą, tajnym oznaczeniem i wrzuceniem; niektórzy zarejestrowani nadal nie znaleźli nazwiska. W jednej kolejce byli świętujący, zwolennicy różnych partii i zaniepokojeni przyszłością. Porządek nie oznaczał zgody, lecz sprawdzał, czy sprzeczne poglądy podzielą wejście i zasady w pierwszych wyborach po powstaniu.