W lutym 1985 kolejki po mięso, mleko i jaja wylewały się na chodniki La Paz. Rosnące ceny, braki i marże czyniły zamianę gotówki na jedzenie wyścigiem. Hiperinflacja Boliwii przyspieszyła w 1984–1985; badanie obliczyło wzrost cen o 20 000% od sierpnia 1984 do sierpnia 1985. Pensja traciła siłę, gdy odbiorca decydował, jak ją wydać, a świeżo opłaceni biegli zamieniać banknoty na dobra. Miejsce z przodu lub tyłu znaczyło więcej niż minuty: żywność mogła zniknąć, te same pieniądze kupić mniej. Mięso, mleko i jaja stały się zegarem upadku zaufania; kolejka była natychmiastową próbą ochrony dochodu rodziny.